DZIECKO TO NIE TWÓJ PRZYJACIEL RODZICU

DZIECKO TO NIE TWÓJ PRZYJACIEL RODZICU

Będąc dzieckiem nazywałam swoją mamę najlepszym swoim przyjacielem, bo to ona zawsze najlepiej wiedziała o czym marzę, czego się boję i jakie mam wielkie ,,małe” kłopoty. Teraz z perspektywy czasu, wiem, że to ona, jako mama zawsze była po mojej stronie, ale ja nie byłam jej przyjacielem, tylko jej dzieckiem, o które dbała, kochała i robiła to jak tylko umiała najlepiej. Ale rodzic to nie jest przyjaciel dziecka, to odrębna osoba, która ma swoje życie, które nie zawsze układa się jak trzeba, swoje problemy, swoje różne doświadczenia, którego dziecko nie ma, z bardzo prostej przyczyny. Jest tylko dzieckiem, z jeszcze nie zapisaną kartą, jest czyste.

PRZYJACIELE TO OSOBY, NA KTÓRE MOŻESZ LICZYĆ

 Przyjaciel to osoba na tym samym poziomie odczuwania lub podobnym, na którego możesz liczyć, w wielu sprawach. Dziecko liczy na ciebie, nawet jeżeli jest już dorosłe. To ty jesteś jego wentylem bezpieczeństwa, nigdy na odwrót, Pracując w domach dziecka, widziałam jak dzieci martwią się o swoich rodziców, czy bez nich dadzą sobie radę, nie raz obwiniały się o niezaradność swoich rodziców, sprzedawały butelki i puszki, aby młodsza siostra miała jogurt na śniadanie, sprzątały dom przed wizytacją opieki społecznej by móc zostać w swojej własnej rodzinie, nieraz kradły i wszczynały bójki by chronić honor swojej rodziny,

DZIECKO TO NIE OSOBA, KTÓRĄ MOŻESZ OBCIĄŻAĆ SWOIMI PROBLEMAMI.

Jeżeli dziecko chce dostać zabawkę z reklamy, a cię na nią po prostu nie stać wystarczy powiedzieć ,, w tym miesiącu trudno będzie uzbierać na twoją zabawkę, ale może dostaniesz ją na urodziny lub sprzedaj swoje stare zabawki, którymi się już nie bawisz, wówczas dołożę ci resztę” niż ,,Twój tata nie płaci alimentów, nie mam na chleb i bieżące rachunki, a ty chcesz zabawkę i to  taką drogą? Jesteś samolubna/y”

4d2660c72722dbea504db6b0882dd079

TO TY RODZICU USTALASZ ZASADY

I to nie znaczy, że dziecko ma cię słuchać w każdej sprawie,zawsze dopuszczam swoje dzieci do ich własnych opinii, to takie małe znaki, w stronę gdzie twoje dziecko podąża, ale nasze zasady, zasady rodziny tworzą kierunkowskazy, dzięki którym dziecko może podążać w odpowiednim kierunku. Dlatego bezwzględnie jestem sprzeciw bezstresowemu wychowaniu. To ty rodzicu nadajesz kierunek swojemu dziecku. Jest o czasem bardzo trudne, ale warto wykonać tą pracę.

PRZYJACIEL TO OSOBA, KTÓRA PODEJMUJE DECYZJE PORÓWNYWALNE DO NASZYCH.

Najwidoczniejsze jest to, w rodzinach gdzie rodzic samotnie wychowuje dziecko, wymaga czasem od dziecka decyzji, które nie są odpowiednie do jego wieku, w tym wybór nowego członka rodziny czyli partnerki/partnera. Rodzic przekłada swoje szczęście i często uzależnia związanie się z daną osobą od decyzji dziecka, które bojąc się utracić wyłączność miłości mamy lub taty często uniemożliwia mu bycie szczęśliwym w nowym związku.

pexels-photo

SZACUNEK DO INNYCH OSÓB

My dorośli możemy między sobą skrytykować niewłaściwe zachowanie innych osób, natomiast nigdy członkami takich rozmów nie powinny być dzieci. Tyczy się to w sytuacjach gdy dziecko krytykuje swojego nauczyciela, matkę koleżanki lub członków rodziny. W szkole dziecko powinno słuchać wszystkich nauczycieli, my jako rodzice możemy porozmawiać z panią w cztery oczy gdy jej zachowanie budzi zastrzeżenia, ale nie możemy w to włączać naszego dziecka, ponieważ wówczas podważamy autorytet danej osoby. Takie zachowanie możemy wdrożyć do wszystkich dorosłych osób, z którymi dziecko ma styczność, a których zachowanie krytykuje.